گروه کوهنوردی شیراز

گروه کوهنوردی شیراز در زمینه های کوهپیمایی / غارنوردی / صعود قله / و... فعالیت می نماید و از علاقمندان به طبیعت و کوهنوردی نام نویسی می نماید

گروه کوهنوردی شیراز

گروه کوهنوردی شیراز در زمینه های کوهپیمایی / غارنوردی / صعود قله / و... فعالیت می نماید و از علاقمندان به طبیعت و کوهنوردی نام نویسی می نماید

سفری به کویر

سفری پائیزی به دل کویرهای ایران  

 

پائیز برای کویر و کویرنشینان آغاز مرحله جدیدی از زندگی و حیات است که با پایان فصل گرم و سوزان تابستان همراه است. حیات گیاهی و جانوری کویر با شروع پائیز و زمستان رونق بیشتری می‌گیرد و دسته‌های جدیدی از پرندگان و جانوران ظاهر می‌شوند.

از کویر و زیبایی‌های آن بسیار شنیده‌ایم. یکی از مناطق کویری که در نزدیکی تهران واقع شده منطقه حفاظت شده کویر است که در شمال دریاچه نمک قم و جنوب‌شرقی تهران قرار گرفته است.
این منطقه با پارک ملی کویر که بزرگ‌ترین پارک ملی کشور است، متفاوت بوده و اگرچه با آن هم‌مرز است، ولی قوانین و مقررات حفاظتی مخصوص به خود دارد. این محل به دلیل نزدیکی به پایتخت، سال‌های سال محل شکار شاهان و حاکمان قاجار بوده و در سال 1343 با تلاش کارشناسان محیط زیست، منطقه حفاظت شده اعلام شد.
همچنین در سال 1355 به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره انتخاب و همزمان به پارک ملی ارتقا پیدا کرد، ولی سرانجام در سال 1361 بنا بر سیاست‌های دولتی و در جهت کمک به امور عشایری از پارک ملی کویر جدا و به عنوان منطقه حفاظت شده کویر به مساحت حدود 000، 250 مترمربع معرفی شد.

با حضور پست‌های مختلف محیط‌بانی و دیده‌بانی، بازدید و دیدن از زیبایی‌های این منطقه، چندان دشوار نیست. مناسب‌‌ترین راه ورودی منطقه از طریق راه آسفالته ورامین، پیشوا، قلعه بلند، عسگرآباد است که به پاسگاه محیط‌بانی مبارکیه منتهی می‌شود. راه دیگر از مسیر اتوبان تهران- قم، حسن‌آباد، چرمشهر و محیط‌بانی فصلی بندعلی خان است. همچنین راه‌های دیگری هم برای ورود به منطقه وجود دارد که عبور از آنها بهتر است با یک راهنمای محلی یا راهنمای محیط زیست باشد. با وجود حفاظت و حراست سازمان محیط زیست از این منطقه، شکار بی‌رویه پرندگان و دیدن لاشه‌های جانورانی که مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند موجب نگرانی دوستداران محیط زیست شده است.

اگر به پرنده‌نگری در تالاب‌های کوچک کویری علاقه‌مندید، این منطقه بهترین گزینه است؛ آن هم در نزدیکی شهر تهران. تالاب‌ها و آبگیر‌های فصلی «بندعلی خان، پرزرد، مبارکیه، مکوش، اسب قدیر، گلو» و ارتفاعات دوازده امام از مهم‌ترین مناطق طبیعی این منطقه محسوب می‌شوند که محل زندگی و زمستان‌گذرانی انواع پرندگان مهاجر مانند غاز، مرغابی، حواصیل، زنبورخورک، بلدرچین، تیهو، کبک، دال، شاهین، بحری، دلیجه، سارگپه و سنقر است.

پوشش گیاهی منطقه نیز شامل درمنه، گون، اشنان، قیچ، اسفند، تاغ، جارو، خارشتر، اسکنبیل، انواع گرامینه، نی، علف شور، گز، جگن و آتریپلکس بوده و در مناطق مرتفع یا بکر منطقه نیز می‌توان دیدن جانورانی مانند کل، بز، قوچ ، میش، آهو، کفتار، روباه شنی، شغال، گرگ، گربه وحشی، کاراکال، تشی، خرگوش و سمور سنگی را انتظار کشید. به‌طور کلی بیش از 200گونه جانوری و 400 گونه گیاهی در منطقه شناسایی شده‌اند و چشم‌انداز‌هایی مانند دریاچه نمک، آثار فرهنگی و تاریخی، کاروانسرای قلعه دیر، نهر سنگی و راه سنگ‌فرش زمینه‌های گردشگری را در این محیط طبیعی فراهم کرده است.

جهانگردان و ماجراجویان اعصار گذشته که از منطقه عبور می‌کردند آن را بی‌شباهت با حیات‌وحش آفریقا نمی‌دانستند. پرواضح است که در گذشته‌ای نه‌چندان دور با وجود رودخانه‌هایی مانند جاجرود و بندعلی خان و دیگر منابع آبی منطقه که اکنون به دلایل مختلف قطع یا نابود شده‌اند، این منطقه با طبیعت بکر خود پارکی بزرگ و بهشتی برای جاندارانش بوده است.

تالاب بندعلی خان که از مهم‌ترین آبگیر‌های منطقه است در ماه‌های گرم سال به دلیل کمبود بارش و بالا بودن میزان تبخیر به صورت باتلاق و گنداب درآمده و حتی گاهی کاملاً خشک می‌شود. بخشی از مساحت آن خارج از محدوده حفاظت شده کویر قرار دارد و بخشی از تالاب که داخل منطقه حفاظت شده کویر واقع است مورد تعلیف احشام و شتر‌های عشایر قرار می‌گیرد. این تالاب به واسطه حضور هزاران پرنده مهاجر در ماه‌های اولیه زمستان شهرت زیادی دارد. این منطقه که به دلیل تالاب‌های فصلی خود، سال‌های سال میزبان حیات و زندگی کویری بوده است، امروزه به دلایلی چون آلودگی‌های صنعتی، ضایعات کشاورزی، ورود نیرو‌های نظامی و خشک شدن رود‌های منتهی به آن، رو به زوال و نابودی می‌رود.

مهم‌ترین رودخانه منطقه رودخانه بندعلی خان است که وفور زباله و فاضلاب‌های صنعتی در میان آن هر رهگذری را بهت‌زده می‌کند. منبع اصلی آب بندعلی خان، رودخانه جاجرود است که در مسیر خود از مناطق حفاظت شده ورچین و جاجرود و پارک ملی خجیر عبور کرده و در پارچین که وارد دشت ورامین می‌شود چندین شاخه می‌شود و مورد استفاده آبیاری قرار می‌گیرد و پساب رودخانه جاجرود و مسیل فاضلاب تهران را در جلگه ورامین دریافت کرده و در بندعلی خان وارد منطقه حفاظت شده می‌شود.

چند سالی است که مانداب‌های رودخانه بندعلی خان به علت ریزش فاضلاب کارخانه‌های مختلف به گنداب تبدیل شده و زیستگاه بسیاری از پرندگان مهاجر بخصوص خوتکا و سرسبز را به نابودی کشانده است. در بعضی مناطق بوی تعفن حاصل از این مانداب‌ها بسیار زجرآور است. با این حال وجود نیزار‌های وسیع موجب تسریع عملیات تصفیه آب در این منطقه شده است. علاوه بر این ایجاد سد‌هایی مانند لتیان و ماملو باعث کاهش جریان آب رودخانه جاجرود در سال‌های اخیر شده که عواقب جبران‌ناپذیری به اکوسیستم طبیعی آن وارد ساخته است.
جدا از مباحث مرتبط با محیط زیست، توجه ویژه به این ذخیره‌گاه گیاهی و جانوری کشور بیشتر از پیش احساس می‌شود. منطقه حفاظت شده کویر در حقیقت یک اکوسیستم بیابانی مملو از حیات گیاهی و جانوری است که نمونه پیچیده‌ای از زیستگاه‌های بیابانی و زنجیره‌های غذایی اسرارآمیز است. شروع فصل بارندگی در اینجا چهره دشت را رنگین می​کند و تالاب‌های کم‌عمقش را پرطراوت می‌سازد. سفر در میان بوته‌های گز و تاغ و آبگیر‌های شور این منطقه در ابتدای زمستان و انتهای پائیز می‌تواند خاطره‌ای خوش و به یادماندنی از چهره‌ای متفاوت از طبیعت را در یادهایتان حک کند. با آرزوی این که قدر و منزلت این موهبت‌های الهی را بیشتر بدانیم و با دستان خود زشتی و آلودگی را به دامان طبیعت ر‌ها نکنیم.

کوههای زیبای ایران

زیباترین کوه های ایران زمین

ایران ما به سواحل شمال ,مشهد و شیراز خلاصه نمی شود بلکه هزاران دیدنی مذهبی ,تاریخی و طبیعی در آن یافت می شود که شاید اسم آنها به گوش شما هم نرسیده باشد.
برای رسیدن به این زیبایی ها فقط کافیست چشم هایتان را باز کنید و به جستجو بپردازید .حتما شگفت زده خواهید شد.
در این مطلب شما را با ۱۰ کوه برتر و دیدنی ایران آشنا می کنیم.
۱٫ دماوند
کوه دماوند بلند ترین کوه ایران و همچنین بزرگترین آتشفشان خاور میانه است. این کوه در بخش مرکزی رشته کوه البرز و بخش لاریجان شهرستان آمل قراردارد.
اگرچه این کوه از لحاظ تقسیمات کشوری جزء رشته کوه البرز است اما در زوهای صاف و آفتابی در تهران ,قم و ورامین هم قابل رویت است.
این کوه اولین اثرطبیقی است که در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده و در اساطیر و کتاب های متعدد از آن نام برده شده است.
این کوه به عنوان بلندترین کوه کشور همواره مورد توجه کوهنوردان بوده است.همچنین دماوند دارای چشمه‌های آب گرم لاریجان، اسک و وانه است.

۲٫دنا
 
دِنا بلندترین قله رشته‌کوه‌های زاگرس در باختر ایران و در باختر مرکز فلات ایران است.
بلندای این قله ۴۴۴۸ متر است و در ۳۵ کیلومتری شمال غربی شهر یاسوج در شهر سیسخت جای گرفته‌است. شهرستانی که این قله در آن قرار دارد نیز شهرستان دنا نام دارد.بارش سالانه در این قله از ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی‌متر است و رودهای بسیاری نیز از آن سرچشمه می‌گیرند.

۳٫زرد کوه
زرد کوه بختیاری با حداکثر ارتفاع بیش از ۴۲۰۰ متر دومین کوه زاگرس از نظر ارتفاع (پس از دنا) است.
این کوه در نزدیکی کوهرنگ در استان چهار محال و بختیاری در ایران قرار دارد.رشته کوه های زرد کوه بختیاری در جنوب غربی ایران و از انتهایی‌ترین قسمت غربی استان چهارمحال و بختیاری تا شرق و شمال شرق خوزستان امتداد یافته‌است. این رشته کوه یکی از غنی‌ترین ذخایر طبیعی آب ایران است و دو رودخانهٔ پرآب کشور (کارون و زاینده‌رود) نیز از دامنه‌های آن سرچشمه می‌گیرند.
از قلل زیبا و معروف آن می‌توان به شاه شهیدان، زرده، دوزرده، هفت‌تنان، کلونچین و کینو اشاره کرد. در این میان، قلّه کلونچین، با ارتفاع ۴۲۲۱ متر بلندترین قله زردکوه بختیاری است. همچنین قله شاه شهیدان هم ۴۱۵۰ متر بلندی دارد.

۴٫تفتان
 
تَفتان نام تنها آتشفشان فعال در سراسر ایران است. این کوه در منطقهٔ جنوب شرقی ایران، در استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته‌است. این قله در حدود چهار هزار متر از سطح آب‌های آزاد ارتفاع دارد و بلندترین قله در منطقه جنوب شرقی ایران است. نزدیکترین شهر به تفتان خاش نام دارد.
تفتان در زبان پارسی به معنای مکان گرما است. این آتشفشان فعال است و گازهای گوگرد در دهانه آن منتشر می‌شوند. کوهنوردان عموما از یال غربی صعود می‌کنند که پناهگاه مجهزی ساخته شده‌است.
به دلیل وزش بادهای سنگین و سرد در فصل زمستان عموماً صعود به این قله بسیار دشوار است.

۵٫توچال
 
توچال قله‌ای در شمال تهران و به ارتفاع ۳۹۶۲ متر می‌باشد که بخشی از دامنه رشته‌کوه‌های البرز است. دامنهٔ جنوبی توچال مجاور با شهر تهران و قلهٔ آن مشرف به این شهر است.
مشهورترین و پر رفت و آمدترین پناهگاه‌ها و جان‌پناه‌های توچال به ترتیب از شرق به غرب کلک‌چال، شروین، شیرپلا، ایستگاه پنجم تله کابین، اسپیدکمر و پلنگ‌چال هستند که همگی آن‌ها مشرف به تهران هستند.
پیست اسکی و تله کابین
 
تله‌کابین توچال دارای سه خط اصلی و سه خط تله‌سی‌یژ و یک خط تله‌اسکی می‌باشد. روی هم رفته درازای سه خط اصلی این تله‌کابین، نزدیک به ۷۵۰۰ متر است که در میان تله‌کابین‌های نصب شده در دنیا یکی از طولانی‌ترین خطوط تله‌کابین پیوسته به شمار می‌رود. ایستگاه سوم این تله کابین در ارتفاع ۲۰۰۰ متری از سطح دریا، ایستگاه پنجم در ارتفاع ۳۰۰۰ متری و ایستگاه هفتم در ارتفاع ۳۷۰۰ متری از سطح دریا است.
کار ساخت تله‌کابین توچال، در سال ۱۳۵۳ به دست بهمن باتمانقلیچ و با همکاری شرکت فرانسوی «پوما» و شرکت اتریشی «دوپل مایر» آغاز شد و در سال ۱۳۵۷ پایان یافت.
از سال ۲۰۰۳ مهمان‌پذیری به نام «هتل توچال» در ایستگاه هفتم تله‌کابین توچال تکمیل و راه‌اندازی شده‌است. نمای این هتل از چوب بوده و به دامنهٔ شمالی توچال و دامنهٔ جنوبی البرز مرکزی و قلل آزادکوه و خلنو اشراف دارد. قدیمی‌ترین جان‌پناه کوهنوردی ایران (اسپید کمر) در جنوب قلهٔ توچال و شرق ایستگاه ۵ قرار دارد.

۶٫اشتران‌ کوه‌
 
اشتران کوه‌، از بلندترین‌ رشته‌ کوه‌های‌ کوهستان‌ زاگرس است‌
این‌ رشته‌ کوه‌ بخشى‌ از چین‌خوردگى‌ زاگرس‌ (میانى‌) است‌ که‌ در امتداد شمال‌ باختری‌ – جنوب‌ خاوری‌ به‌ طول‌ حدود ۵۰ کم و عرض‌ حدود ۲ تا ۱۱ کم در فاصله دو شهرستان‌ دورود و الیگودرز از استان‌ لرستان‌ قرار گرفته‌ است‌، به‌ گونه‌ای‌ که‌ از ۱۰ کیلومتری‌ جنوب‌ خاور شهر دورود آغاز، و به‌ جنوب‌ روستای‌ چقاگرگ‌  منتهى‌ مى‌شود.
رودهای‌ کوچک‌ بسیاری‌ از این‌ قله‌ها سرچشمه‌ مى‌گیرند که‌ مهره‌ زرین‌، ماربره‌، گهررود، دره‌ دایى‌ و دره‌ دزدان‌ از آن‌ جمله‌اند. دریاچه گهر در یکى‌ از دامنه‌های‌ جنوب‌ باختری‌ اشتران‌کوه‌ و در دره گهررود قرار دارد.
دامنه‌های‌ اشتران‌ کوه‌ از دیرباز محل‌ استقرار برخى‌ طوایف‌ بوده‌ است‌؛ خاندان‌ فضلویه‌ که‌ از کردهای‌ شام‌ شمرده‌ مى‌شدند، پس‌ از مهاجرت‌ از آنجا و عبور از میافارقین‌ و آذربایجان‌، دامنه‌های‌ شمالى‌ اشتران‌کوه‌ را به‌ عنوان‌ محل‌ استقرار خود برگزیدند. آنان‌ بعدها به‌ اتابکان‌ لرستان‌ شهرت‌ یافتند.
مراتع‌ دامنه‌های‌ اشتران‌ کوه‌ مورد استفاده عشایر این‌ ناحیه‌ است‌. اشتران‌ کوه‌ و به‌ ویژه‌ دریاچه گهر دارای‌ جاذبه‌های‌ طبیعى‌ بسیاری‌ است.‌
این رشته کوه از لحاظ گونه‌های جانوری و گیاهی جزء مناطق حفاظت شده است و در سال ۱۳۴۸ جزء محیط زیست جهانی قرار گرفت.
از گونه‌های جانوری آن می‌توان به خرس قهوه‌ای، روباه، کفتار، گراز، گرگ خاکستری، بز کوهی، قوچ و از پرندگان می‌توان به عقاب، کبک، جغد، اردک و شاهین اشاره کرد که همگی تحت حفاظت محیط زیست می‌باشند.
در اشترانکوه پسته کوهی به فراوانی یافت می‌شود و پوشش گیاهی متنوع آن اعم از گون، ریواس و استپ‌ها در شیب ملایم بعضی نقاط و گل‌های طبیعی و خودرو محل مناسبی برای جانوران ساکن در اشترانکوه‌است که در آن زاد و ولد کرده و از آنان تغذیه می‌کنند.

۷٫بی‌بی شهربانو
 
کوه بی‌بی شهربانو در جنوب شرقی تهران قرار دارد
در دامنه‌های کوه ری و بر فراز صخره‌ای کوهستانی، بنایی گنبدی مینایی به نام بقعه بی‌بی شهربانو واقع است.
پایین پله‌های بقعه بی‌بی شهربانو و در سمت راست غاری به چشم می‌خورد که مدخل تنگ و باریکی دارد.
داخل غار نیز برای نذر شمع روشن می‌کنند. در قسمتی از این غار پنجره‌ای مشبک قرار دارد.
در این کوه ساختمانی کهن به نام بقعه بی‌بی‌شهربانو وجود دارد.
آثار باقی‌مانده از بافت تاریخی ری که دیوار اصلی برج و باروی این شهر بوده در شمال روی بلندی‌های چشمه علی تا غرب کوه بی بی شهربانو، ادامه می‌یابد.

۸٫کوه سبلان
 
سبلان با تلفط ترکی آذربایجانی ساوالان و در تالشی سفلون، نام کوهی است مرتفع در شمال غرب کشور و در استان اردبیل
کوه سبلان در شمال شرقی و در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی مشگین شهر قرار دارد.
سبلان سومین قله بلند ایران و یک کوه آتشفشانی غیر فعال است. ارتفاع قله این کوه ۴۸۱۱ متر است و در بالای قله آن دریاچه کوچکی قرار دارد.
سبلان به خاطر آبگرم‌های طبیعی دامنه کوه، طبیعت تابستانی زیبا و پیست اسکی معروف الوارس مورد توجه گردشگران است.
در جبهه غربی، قله سلطان و در کنار جانپناه سنگی به شکل عقاب قراردارد که در طول زمان به نمادسبلان تبدیل شده است.
این قطعه سنگ که به واقع اعجاز طبیعت است به شکل عقابی است که نشسته و سر را به جانب شرق چرخانده است.
این کوه در طول جغرافیایی ۴۷ درجه و ۵۰ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۸درجه و ۱۷دقیقه شمالی قرار گرفته‌است.
برای این کوه عظیم ۶۰ کیلومتر طول و ۴۵ کیلومتر پهنا تخمین می‌زنند و سطحی که به وسیله آن در آذربایجان قرارگرفته نزدیک به ۶۰۰۰ کیلومترمربع است.
سلسله کوه‌های سبلان به طور کلی سه قله معروف دارد قله بزرگ آن به سلطان و دو قله دیگر به هرم و کسری مشهورند.
امتداد سبلان شرقی – غربی است و از شرق و شمال و جنوب کوهی به نام قوشه داغ آن را به رشته کوه ارسباران متصل می‌کند.
قسمت شرقی کوه سبلان به قله آتشفشان سبلان که در ارتفاع ۴۸۱۱ متری قرار دارد منتهی می‌شود.
در قله آن دریاچه‌ای زیبا به چشم می‌خورد و تمام قلل سبلان در ایام سال پوشیده از یخ و برف‌های دائمی است.

۹٫سهند
سهند نام قله‌ای در جنوب شهر تبریز دراستان آذربایجان شرقی است
ارتفاع کوه سهند از سطح دریا ۳۶۹۵ متر می‌باشد و مخروطی بسیار پهن و گسترده دارد که از توف‌ها و خاکسترهای فوران تشکیل گردیده و بر اثر آب‌های جاری دره‌های تنگی در آنها ایجاد شده است.
سهند در زمره کوه‌های رشته کوه‌های البرز است که در شمال مراغه و از غرب به شرق کشیده شده و بلندترین قله آن جام نام دارد که ۳۷۱۰ متر ارتفاع دارد. سهند و جام دو قله به هم چسبیده این رشته کوه می‌باشند.
سهند در تمام سال پوشیده از برف است. دامنه‌های سهند در طول سال پوشیده از گل و ریحان و لاله واژگون است.
کوهستان سهند بعد از سبلان یکی از بزرگترین و مهمترین برجستگی‌های آذربایجان و از معروفترین کوه‌های آتشفشان و خاموش ایران است که در ۵۰ کیلومتری جنوب تبریز و ۴۰ کیلومتری شمال مراغه قرار گرفته است.
قله منفرد و آتشفشانی خاموش سهند در میان جلگه آذربایجان قد برافراشته است این کوهستان آتشفشانی خاموش شبیه آرارات و البرز و سبلان بوده خط فاصل بین دو توده خروجی البرز و توده ارمنستان به وجود آمده است.
ارتفاع متوسط سهند ۱۴۰۰ تا ۲۲۰۰ متر بوده که در آن بریدگی‌های سخت، دامنه‌هائی با شیب تند با تنگه‌های باریک و رشته کوه‌ها کشیده شده در موازات یکدیگر به وجود آمده است.
در این تنگه‌های کوهستانی رودخانه‌های پر آبی به سوی دو آبگیر عمده آذربایجان یعنی دریاچه ارومیه و دره قزل اوزن جریان دارند.
جهت رشته کوه‌های سهند اکثراً شرقی – غربی است ولی در مجموع کوه‌های سهند به صورت شعاعی در جهت مساوی کشیده شده‌اند.
حد شرقی سهند، شهرستان هشترود تا دره قزل اوزن و حد غربی آن سواحل شرقی دریاچه ارومیه می‌باشد.

۱۰٫کوه‌های مریخی
 
کوه‌های منحصربه‌فرد و زیبای مریخی که در جاده چابهار به گواتر دیده می‌شوند، از زیباترین مناظر طبیعی ایران هستند که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.
حدود ۴۰ تا ۵۰ کیلومتر پس از چابهار به سمت بندرگواتر، کوه‌هایی در سمت چپ جاده نمایان می‌شود که به کوه‌های مینیاتوری یا مریخی معروفند. وجود این کوه‌ها با توجه به منظره کاملا متفاوتی که در سمت راست جاده و رو به‌سوی دریا وجود دارد، باعث می‌شود تا یکی از زیباترین جاده‌ها و مناظر طبیعی استان سیستان و بلوچستان به‌وجود آید که به دلیل عدم معرفی، کمتر مورد بازدید قرار گرفته‌اند.
این کوه‌ها که از منحصربه‌فردترین کوه‌های ایران است، به ثبت و حفاظت محیط زیست نیز در نیامده‌اند تا دست کم به این وسیله نامشان در فهرست مناظر زیبا و بی‌نظیر ایران به‌جا گذاشته شود.
کوه‌های مریخی مناظری از کوه‌های کره ماه را برای انسان تداعی می‌کنند و جنس رسوبی آنها و همچنین فرسایش خاص کوه‌ها موجب ایجاد شیارها و تراش‌های زیبایی شده است که گویی نقاشی ماهر آنها را به تصویر کشیده است.
این کوه‌ها که چاک چاک هستند و شکل‌های نامانوس دارند و فاقد پوشش گیاهی هستند و به خاطر غیرعادی بودنشان، در سال‌های اخیر و در میان گردشگران، به کوه‌های مریخی شهرت یافته‌اند، نمونه‌های بدبوم (بدلند) هستند که پدیده بوم‌شناختی ویژه‌ای است.
رنگ تقریبا سفیدرنگ کوه (چیزی میان طوسی و سفید) با واریزه‌های بسیار در پای ‌آن، وجود گرما و حرارت و شرجی هوا و رطوبت نسبتا بالا و سوی دیگر آن دریا که به‌این منظره آغوش گشوده است، مناظری رویایی و تخیلی را در ذهن بیننده پدید می‌آورد. همین منظره منحصربه‌فرد که جاده چابهار ـ گواتر آن را به دو نیم تقسیم کرده، باعث شده تا این جاده به یکی از زیباترین جاده‌های ایران تبدیل شود. یک‌سو کوه‌های مخروطی مریخی با آن رنگ خاکستری خیال‌انگیز و سوی دیگر دریای سبز و ماسه‌های اندکی سرخ با درختچه‌های بیابانی در کرانه آن.
دشت که در میان جاده آبگیر می‌شود، تالاب‌هایی را پدپد می‌آورد، که در سوی دریا صورتی است و در سوی کوه خاکستری مایل به سفید. جایی که به آن تالاب صورتی می‌گویند. این جاده که با سراشیبی‌ها و سربالایی‌های بسیار، نمایان شدن گاه‌به‌گاه دریا در سمت چپ و نظاره منظره از ارتفاع، از جاذبه‌های خاص گردشگری در استان سیستان و بلوچستان است.

آخرین یادگاری

آخرین تصویر از مجتبی جراحی، آیدین بزرگی و پویا کیوان:

انجمن پزشکی کوهستان ایران: تصویری که مشاهده می کنید، آخرین تصویر سه کوهنورد مفقود شده در ارتفاعات برودپیک است. پویا کیوان، مجتبی جراحی و آیدین بزرگی بعد از گشایش مسیری نو بر روی قله برودپیک به نام «ایران» در مسیر برگشت در ارتفاعات این قله مفقود شدند. متاسفانه جستجوها برای یافتن آنان بی نتیجه به پایان رسید.

روحشان شاد

اینجا ایران است

زیبایی در ایران کم نیست ، مناظر بکر و بی نظیری هست که فقط با ایرانگردی می توان آنها را دید ، با دیدن این تصاویر اگر وقت ایرانگردی نداریم میتوانیم فقط نظاره گر باشیم .